ertad mivuyvebit gzas
შემოდგომის ერთ ცივ დღეს, ლამაზ, ფერად დღეს, პარკში ვიდექით ჩვენ ორნი, ერთმანეთს თვალებში ვუყურებდიტ,უხმოდ,უსაზღროდ გვიყვარდა მაშინ ერთმანეთი.იმ დღის მოწმეა ის ფოღლები, ის ხეები და ის სკამები რომლებიც თავიანთი დუმილით ჩვენ სიყვარულს იზიარებდა...
რა მოხდა იმ დღეს? ვერ იხსენებ? იქნებ დახმარება გჭირდება? კარგი, ყველაფერს გაგახსენებ...
- შენ მაშინ მხოლოდ ერთხელ შემომხედე, მე შორს ვიდექი და გელოდებოდი, შემომხედე და ჩემთვის ყველაფერი გასაგები გახდა, ტირილი დავიწყე,გიყურებდი და ვტიროდი...რა მატირებდა? ყველაფერი...ბედნიერების, სიხარულის ცრემლები მისველებდა სახეს,
შენ მოხვედი მაგრად ჩამეხუტე, მეფერებოდი, ცრემლებს მაშორებდი, თვალებს მიკოცნიდი, ჩემზე შენმა სიახლოვემ წამალივით იმოქმედა და როგორც ბავშვი, ისე გავყუჩდი, ტირილისგან დაღლილი. შემდეგ ხელი ჩამკიდე, თვალებში კიდევ ერთხელ ჩამხედე და ერთად გავუყევით ბილიკს.. მას შემდეგ მივუყვებით გზას...;
ხან გვაწვიმს, ხან გვათოვს, ხან მზის სხივები გვათბობს,
ჩვენ კი დაუსრულებლად ერთად მივუყვებით გზას...
მოგვაწოდა: anabel
შემოდგომის ერთ ცივ დღეს, ლამაზ, ფერად დღეს, პარკში ვიდექით ჩვენ ორნი, ერთმანეთს თვალებში ვუყურებდიტ,უხმოდ,უსაზღროდ გვიყვარდა მაშინ ერთმანეთი.იმ დღის მოწმეა ის ფოღლები, ის ხეები და ის სკამები რომლებიც თავიანთი დუმილით ჩვენ სიყვარულს იზიარებდა...
რა მოხდა იმ დღეს? ვერ იხსენებ? იქნებ დახმარება გჭირდება? კარგი, ყველაფერს გაგახსენებ...
- შენ მაშინ მხოლოდ ერთხელ შემომხედე, მე შორს ვიდექი და გელოდებოდი, შემომხედე და ჩემთვის ყველაფერი გასაგები გახდა, ტირილი დავიწყე,გიყურებდი და ვტიროდი...რა მატირებდა? ყველაფერი...ბედნიერების, სიხარულის ცრემლები მისველებდა სახეს,
შენ მოხვედი მაგრად ჩამეხუტე, მეფერებოდი, ცრემლებს მაშორებდი, თვალებს მიკოცნიდი, ჩემზე შენმა სიახლოვემ წამალივით იმოქმედა და როგორც ბავშვი, ისე გავყუჩდი, ტირილისგან დაღლილი. შემდეგ ხელი ჩამკიდე, თვალებში კიდევ ერთხელ ჩამხედე და ერთად გავუყევით ბილიკს.. მას შემდეგ მივუყვებით გზას...;
ხან გვაწვიმს, ხან გვათოვს, ხან მზის სხივები გვათბობს,
ჩვენ კი დაუსრულებლად ერთად მივუყვებით გზას...
მოგვაწოდა: anabel