სიტყვა აზნაური ძველად პლივილეგიური წოდების წარმომადგენელს, დიდებულს, დიდგვაროვანს ნიშნავდა, მოგვიანებით კი თავადზე დაბლა და გლეხზე მაღლა მდგომს ეწოდებოდა. აზნაური თანამდებობის აღმნიშვნელი ტერმინიდანაა წარმოებული. სწორედ ეს სიტყვა უდევს საფუძვლად გვარს აზნაურიშვილი. სიტყვა „აზნაური“ ფორმით ქართულია, ამ სახით სომხურშიც გვხვდება. მომდინარეობს ძირიდან „აზნ“, რაც „გამოჩენილს“, „მაძღარს“, „რაინდს“ ნიშნავს. აზნაურის საპირისპირო ფორმა – უაზნოც ამ ძირიდან მომდინარეობს. აღნიშნული ტერმინი ქართულიდან შევიდა რუსულში აზნაგურის სახელწოდებით. ეს სიტყვა გვხვდება სპარსულ ლიტერატურაშიც.
„ციციშვილის ბაადურიშვილის ზაალისა ქალაქ დიდაღეთს ცხოვრობს მოლაშქრე დათუნა აზნაურიშვილი“.
ირაგაში, 1721 წელს დაფიქსირებულია ზაზა აზნაურიშვილი.
წინწყაროში მცხოვრები აზნაურიშვილები ბერძნებად ჩაწერეს და რუსული გაფორმებით კნიაზევებად არიან ცნობილნი.
საქართველოში 29 აზნაურიშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 14, რუსთავში – 8, დედოფლისწყაროში – 7.