ფუძეთი კოკა რამდენიმე ქართული გვარი გვაქვს. კოკა ძველ ქართულ წყაროებში ასეა განმარტებული: „კოკა – სარწყავი კოკისა არს ათი ახალი ლიტრა, ჭირაქი არს ნახევარი კოკა, რომელ არს დორა. ჩაფი არს დორაკი, რომელ არს გვერდი, კოკის ნაოთხალი. დოქი არს ჩაფის ნახევარი. კოკა, წყლის საზიდი თიხის ჭურჭელია, დიდმუცელიანი და ცალყურიანი”. ამ სიტყვიდანაა ნაწარმოები გვარი კოკაია. ეს მეგრული გვარ-სახელია.
მთიულებთან არის გვარი კოკაური. ური იგივე სუფიქსია, რომელიც ცვლის სუფიქსებს – შვილი, ძე და ია. შიდა ქართლში გვხვდება გვარი კოკაშვილი.
რუსული ფორმატითაა გაწყობილი კოკაევი. არ არის გამორიცხული, რომ მათი ნაწილი არ იყოს ქართული.
კოკაიასა და კოკაშვილის შედგენილობის გვარებია: ჩაფიძე, დოქიძე და სხვა.
გვარი უშუალოდაა დაკავშირებული წყლის საზიდ ჭურჭელთან. სავარაუდოა, ხომ არ იყვნენ კოკაიათა წინაპარი კოკის მოხელე-მკეთებელნი, რადგან ხელობა-საქმიანობის მიხედვით, ქართულში არაერთი გვარი არსებობს.
კოკაიები ცხოვრობენ ჭყონში, ნაჯახავოში, ზანათში, ნაქალაქევში, პატარა ფოთში, ახალ სოფელში, ნორისში, უშაფათში, მარტვილში, სერგეთში, წყემში და ასე შემდეგ.
გვხვდება ლეკოკაიე, სოფელი ეკუსქურის შუა წელზე.
კოკა პირსახელიცაა.
მიღებული ვაუჩერების მიხედვით, საქართველოში 1 974 კოკაიაა დაფიქსირებული: თბილისში – 499, მარტვილში – 357, სენაკში – 285. ცხოვრობენ სხვაგანაც.
98 კოკაშვილი: თბილისში – 40, რუსთავში – 34, მცხეთაში – 6. ცხოვრობენ სხვაგანაც.