გვარის ფუძეა სადაურობის აღმნიშვნელი ტერმინი – საფარა. ასევე, ის გვხვდება საკუთარ სახელადაც.
ისტორიული წყაროებიდან ცნობილია გაბრიელ საფარელი, რომელიც ათონის ივერთა მონასტრის ქველმოქმედი იყო, მისი ძმა იოანე საფარელი კი ბოლოს კათალიკოსი გახდა.
ამავე ძირისაა გვარები საფარიძე და საფარიშვილი.
1752 წლის ივნისში თეიმურაზ მეორის „სამართალში“ მოხსენიებულია საფარა, გიორგი, იოსებ ოსინაშვილისა და ბაღდასარ საფარაშვილის საქმეზე.
საქართველოში 109 საფარაშვილი ცხოვრობს: გურჯაანში – 41, საგარეჯოში – 18, რუსთავში – 12. არიან სხვაგანაც.
28 – საფარიშვილი.
35 – საფარიძე.
აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით