zedgenidze zedginidze zevdginidze qartuli gvarebis istoria qartuli gvar saxelebi
ზედგენიძე / ზედგინიძე / ზევდგინიძე, საკ. სახ. ზედგინი, ზევდგინ ( იხ. ამილახორი ზედგინ, ქრონ. II, 22)
ზედგენიძეები იგივე თავად ამილახვარიანთა ჩამომავლები არიან: "ამათნი უკვე გვარნი იყვნენ მოსრულნი იტალიიდგან ძველად მხედარნი, რომელთანი ოდეს მოვიდა მხედართა მძღვენი პომპიოს საქართველოსა შინა მხედრობითა თვისითა და დაიპყრო საქართველო წელსა დასაბამიდან 3939 ... საქართველოსა შინა მოვიდნენ სუმბატ მეფის დროს და დაეშენნენ რომელნიმე ამათ ხალხთაგანი ქართლსა შინა და ახალციხეს მესხეთსა შინა და ესენი მიიღო სუმბატ მეფემან აზნაურობის ხარისხითა და უბოძა გვარად ზედგენისძეობა და მამული მისი ბეითალმონი. ხოლო რომელთათმე ამათ გვართა, წარჩინებულისა გამო, მიიღეს თავადობა დროსა გიორგი მეფისასა წელსა ქრისტეს აქეთ 1150 წ. და იწოდებოდნენ ზედგენიძეთ. ამილახვრობა ებოძა მას შემდეგ, რაც შეთქმულების გამო, მეფის ნაცვლად შეცდომით მოკლეს იორამ ზედგენიძე. ამას ჯილდოდ შვილებს უბოძა. ზევდგინიძე - ზედგინიძე ვახუშტი ბატონიშვილიც გვარს წარჩინებულთა შორის მოიხსენიებს ( ქართლ. ცხ. IV, 35); ამ გვარეულობამ მიიღო ამილახვრობა .
ისტ. ცნობილი არიან: ზედგენიძე - ამილახვარი ავთანდილ (სხვადასხვა ქრონ., II, 218, 225 და სხვა)' ზ-ე, ამირინდო, ზ-ე დოღარსლან ყოფილი დამიანე ზ-ე, ზავრად, ზ-ე, ზ-ედგინ, ზ-ე, თაყა; ზევდგინიძე ვახტანგ, ზევდგინიძე მამია, ზევდგინიძე - ამილახორი იქვე 704); ზედგინიძე თაყა, ზედგინ ( იხ. ზედგენიძის ნასყიდობის გუჯარი, 1698 წ. ქრონ. III , 23)
ზედგენიძე / ზედგინიძე / ზევდგინიძე, საკ. სახ. ზედგინი, ზევდგინ ( იხ. ამილახორი ზედგინ, ქრონ. II, 22)
ზედგენიძეები იგივე თავად ამილახვარიანთა ჩამომავლები არიან: "ამათნი უკვე გვარნი იყვნენ მოსრულნი იტალიიდგან ძველად მხედარნი, რომელთანი ოდეს მოვიდა მხედართა მძღვენი პომპიოს საქართველოსა შინა მხედრობითა თვისითა და დაიპყრო საქართველო წელსა დასაბამიდან 3939 ... საქართველოსა შინა მოვიდნენ სუმბატ მეფის დროს და დაეშენნენ რომელნიმე ამათ ხალხთაგანი ქართლსა შინა და ახალციხეს მესხეთსა შინა და ესენი მიიღო სუმბატ მეფემან აზნაურობის ხარისხითა და უბოძა გვარად ზედგენისძეობა და მამული მისი ბეითალმონი. ხოლო რომელთათმე ამათ გვართა, წარჩინებულისა გამო, მიიღეს თავადობა დროსა გიორგი მეფისასა წელსა ქრისტეს აქეთ 1150 წ. და იწოდებოდნენ ზედგენიძეთ. ამილახვრობა ებოძა მას შემდეგ, რაც შეთქმულების გამო, მეფის ნაცვლად შეცდომით მოკლეს იორამ ზედგენიძე. ამას ჯილდოდ შვილებს უბოძა. ზევდგინიძე - ზედგინიძე ვახუშტი ბატონიშვილიც გვარს წარჩინებულთა შორის მოიხსენიებს ( ქართლ. ცხ. IV, 35); ამ გვარეულობამ მიიღო ამილახვრობა .
ისტ. ცნობილი არიან: ზედგენიძე - ამილახვარი ავთანდილ (სხვადასხვა ქრონ., II, 218, 225 და სხვა)' ზ-ე, ამირინდო, ზ-ე დოღარსლან ყოფილი დამიანე ზ-ე, ზავრად, ზ-ე, ზ-ედგინ, ზ-ე, თაყა; ზევდგინიძე ვახტანგ, ზევდგინიძე მამია, ზევდგინიძე - ამილახორი იქვე 704); ზედგინიძე თაყა, ზედგინ ( იხ. ზედგენიძის ნასყიდობის გუჯარი, 1698 წ. ქრონ. III , 23)
იაკობ ახუაშვილი - "ქართული გვარ-სახელები"