თბილისური განთიადი
(tbilisuri gantiadi)
მთვარიან ღამეს სიჩუმის ხმები გამახსენდება,
ისევ ვიგონებ ლაჟვარდს თბილისში როგორ თენდება.
ცხელ ზაფხულის თვეს გრილ ალიონზე მთვარე გაქრება
ცივ სიოს თანვე რიდით და კრძალვით მზე ამოჰყვება.
დილაადრიან ავლაბრის ქუჩებს ხვეტს მეეზოვე,
ფუსფუსით მისთვის გულში ჩაიკრავს საყვარელ უბნებს.
მტკვრის სანაპიროს თბილისის ანძა ლაღად გაჰყურებს,
თანაც ლამაზად ფერად ნათურებს ააციმციმებს.
ლამპიონების ისევ ირეკლავს მდინარე სხივებს,
შენათლებისას ისევ ჩააგდებს მეთევზე ანკესს,
ისევ დათვრება ის მოქეიფე დღეს ნაბახუსევს,
ისევე მთვრალი ვერ გასაგებად ბევრს გააჭირებს.
დარჩება ძველი თბილისი ისევე ძველი როგორც ადრინდელს
ისევ იქნება ძველი დიდუბე და გაახურებს.
(tbilisuri gantiadi)
მთვარიან ღამეს სიჩუმის ხმები გამახსენდება,
ისევ ვიგონებ ლაჟვარდს თბილისში როგორ თენდება.
ცხელ ზაფხულის თვეს გრილ ალიონზე მთვარე გაქრება
ცივ სიოს თანვე რიდით და კრძალვით მზე ამოჰყვება.
დილაადრიან ავლაბრის ქუჩებს ხვეტს მეეზოვე,
ფუსფუსით მისთვის გულში ჩაიკრავს საყვარელ უბნებს.
მტკვრის სანაპიროს თბილისის ანძა ლაღად გაჰყურებს,
თანაც ლამაზად ფერად ნათურებს ააციმციმებს.
ლამპიონების ისევ ირეკლავს მდინარე სხივებს,
შენათლებისას ისევ ჩააგდებს მეთევზე ანკესს,
ისევ დათვრება ის მოქეიფე დღეს ნაბახუსევს,
ისევე მთვრალი ვერ გასაგებად ბევრს გააჭირებს.
დარჩება ძველი თბილისი ისევე ძველი როგორც ადრინდელს
ისევ იქნება ძველი დიდუბე და გაახურებს.