თითქოს სურნელია შენი ნაზი თმების..
(titqos surnelia sheni nazi tmebis)
თითქოს სურნელია შენი ნაზი თმების
მინდვრად გაბნეული სხივებს მომაგონებს,
თითქოს ძახილია გულში მონატრების
შენი სილამაზე ისევ გამაოგნებს.
მოდის და მოაქვს ნატვრას რა უაზროდ
შენ ხარ საოცრება ფიქრად დალეული,
ზღვის დასალიერში გზები მომელიან
თითქოს დაგეძებდე მე გზაარეული.
ისევ ნოსტალგიურ ფიქრებს მივეცემი
და მოგონებების ქარი წარმიტაცებს,
ღამე თითოეულ კოცნას გავიხსენებ
ახლა მოფერება შენი გამახარებს.
გარეთ შემოდგომა ხიდან გზაზე მიყრის
და მე ფოთოლცვენა შენს თავს მივამსგავსე,
ფოთლის ღეროები ნაზად მეხებინ
ჩვენი სიყვარული ღმერთებს მივაბარე.
ვიცი უცნაური იყო ჩვენი გრძნობა
ასე უცნაურად გაქრა შენი სახე,
ისევ ძლიერია კვლავ ის სიყვარული
სადღაც დაკარგული სიზმრად მომელანდე.
დღეს დაუფარავად ვამხელ რომ მჭირდები
არ დავრთავ ნებას სხვას რომ შეუყვარდე,
გულს ვერ უბრძანებ და ვეღარც მოატყუებ
მე ამ მოლოდინით ძლიერ დავიღალე.
შენ გონს მოეგები მალე და მიხვდები
ვიცი ჩემს იქით უკვე გზა აღარ გაქვს,
მე შენ გაიძულებ ძლიერ რომ გიყვარდე
და მე არასოდეს არსად არ დაგკარგავ.
(titqos surnelia sheni nazi tmebis)
თითქოს სურნელია შენი ნაზი თმების
მინდვრად გაბნეული სხივებს მომაგონებს,
თითქოს ძახილია გულში მონატრების
შენი სილამაზე ისევ გამაოგნებს.
მოდის და მოაქვს ნატვრას რა უაზროდ
შენ ხარ საოცრება ფიქრად დალეული,
ზღვის დასალიერში გზები მომელიან
თითქოს დაგეძებდე მე გზაარეული.
ისევ ნოსტალგიურ ფიქრებს მივეცემი
და მოგონებების ქარი წარმიტაცებს,
ღამე თითოეულ კოცნას გავიხსენებ
ახლა მოფერება შენი გამახარებს.
გარეთ შემოდგომა ხიდან გზაზე მიყრის
და მე ფოთოლცვენა შენს თავს მივამსგავსე,
ფოთლის ღეროები ნაზად მეხებინ
ჩვენი სიყვარული ღმერთებს მივაბარე.
ვიცი უცნაური იყო ჩვენი გრძნობა
ასე უცნაურად გაქრა შენი სახე,
ისევ ძლიერია კვლავ ის სიყვარული
სადღაც დაკარგული სიზმრად მომელანდე.
დღეს დაუფარავად ვამხელ რომ მჭირდები
არ დავრთავ ნებას სხვას რომ შეუყვარდე,
გულს ვერ უბრძანებ და ვეღარც მოატყუებ
მე ამ მოლოდინით ძლიერ დავიღალე.
შენ გონს მოეგები მალე და მიხვდები
ვიცი ჩემს იქით უკვე გზა აღარ გაქვს,
მე შენ გაიძულებ ძლიერ რომ გიყვარდე
და მე არასოდეს არსად არ დაგკარგავ.