ჩემს თავს ვამსგავსებ ქარიან ამინდს
(chems tavs vamsgavseb qarian aminds)
ჩემს თავს ვამსგავსებ ქარიან ამინდს,
მასშიც თითქოს ვხედავ რაღაც ეგოისტურს,
ჩემში ხომ თითქოს რაღაცა დაქრის
რაღაც შიგნიდან თავისას ითხოვს.
შემოდგომისფერ ქუჩების მსგავსად,
მეც ყვითელ ფოთლებს-ფიქრებს ვაგროვებ...
(თუმცა არ ვიცი როდის და როდემდე)
მაგრამ მინდა რომ შენთვის გავთოვდე,
შენს ხელის გულზე მინდა ვდნებოდე
და ამ დნობის წინ შენს ღიმილს ვგრძნობდე.
როცა ფანტელებს სახეს მიუშვერ
ნაზად დაუწყებ კოცნას ჰაერში,
მინდა მაშინაც არ დაგავიწყდე
და ამ ფიფქებად მარტო მე მგრძნობდე.
(chems tavs vamsgavseb qarian aminds)
ჩემს თავს ვამსგავსებ ქარიან ამინდს,
მასშიც თითქოს ვხედავ რაღაც ეგოისტურს,
ჩემში ხომ თითქოს რაღაცა დაქრის
რაღაც შიგნიდან თავისას ითხოვს.
შემოდგომისფერ ქუჩების მსგავსად,
მეც ყვითელ ფოთლებს-ფიქრებს ვაგროვებ...
(თუმცა არ ვიცი როდის და როდემდე)
მაგრამ მინდა რომ შენთვის გავთოვდე,
შენს ხელის გულზე მინდა ვდნებოდე
და ამ დნობის წინ შენს ღიმილს ვგრძნობდე.
როცა ფანტელებს სახეს მიუშვერ
ნაზად დაუწყებ კოცნას ჰაერში,
მინდა მაშინაც არ დაგავიწყდე
და ამ ფიფქებად მარტო მე მგრძნობდე.