ცოტა ცელქი და ცოტა პრანჭია

ცოტა ცელქი და ცოტა პრანჭია

(cota celqi da cota pranchia)

ცოტა ცელქი და ცოტა პრანჭია,
ცოტა ბავშვი და ისე ლამაზი,
როგორც ჩანჩქერი კლდე რო აცვია,
როგორც კლდე წყაროს წყლის ფიანდაზი . . .

ცოტა ჩემი და ცოტაც ზაფხულის,
თვალნათელი და ცოტაც შავტუხა . . .
მოყვრისას თუკი გამოანათებს,
მტერს თუ დასჭექა და დააქუხა . . .

მაგრამ ჩემია შენი ქუხილი,
შენს დარსაც ჩემი ქვია სახელი,
შენია ლექსი ნაცოდვილარი,
ტრფობა ფარული და გასამხელი . . .

ცოტა ცელქი და ცოტა პრანჭია,
ცოტა ბავშვი და ისე ლამაზი,
როგორც მნათობი მზედ რომ ანთია,
როგორც ცა ჩემი მზის ფიანდაზი .