ადამიანები გარბიან
(adamianebi garbian)
ადამიანები გარბიან.
გარბიან სახლებიდან,
გარბიან ქუჩებიდან,
საავადმყოფოებიდან,
საკუთარი ტყავიდან.
ერთიდან მეორემდე
და ასე ათამდე,
ათიდან ასამდე
და ასე ათასამდე,
ათასობამდე,
მილიონობამდე.
სულ ექვსი ნული.
ექვსი რგოლი კისერზე,
ზოგისთვის თხელსა და ნატიფზე,
ზოგისთვის სქელსა და საზიზღარზე.
ადამიანები გარბიან.
მე დავინახე
როგორ გარბოდნენ.
ძვრებოდნენ ფანჯრებიდან,
ძვრებოდნენ ხეებიდან,
კანალიზაციის მილებიდან.
გარბოდნენ...
და მე გამჭყლიტეს."
(adamianebi garbian)
ადამიანები გარბიან.
გარბიან სახლებიდან,
გარბიან ქუჩებიდან,
საავადმყოფოებიდან,
საკუთარი ტყავიდან.
ერთიდან მეორემდე
და ასე ათამდე,
ათიდან ასამდე
და ასე ათასამდე,
ათასობამდე,
მილიონობამდე.
სულ ექვსი ნული.
ექვსი რგოლი კისერზე,
ზოგისთვის თხელსა და ნატიფზე,
ზოგისთვის სქელსა და საზიზღარზე.
ადამიანები გარბიან.
მე დავინახე
როგორ გარბოდნენ.
ძვრებოდნენ ფანჯრებიდან,
ძვრებოდნენ ხეებიდან,
კანალიზაციის მილებიდან.
გარბოდნენ...
და მე გამჭყლიტეს."