მადლობა უფალს

madloba ufals
რა არ გიცდია შენ ჩემო თაო,
ამ მცირე ხანში რა არ გიცდია?!
მიზნის, ოცნების, იმედის მსხვრევა,
შენ ყველაფერი გამოგიცდია
და გგონებია რომ ჩამავალ მზის
სხივები მხოლოდ შენღა გიცდიან
და სულ არავინ ამ ვეყანაზე
შენს ჩუმ წამებას არ განიცდიან.
რას არ გაუძელ შენ სულო ჩემო,
ოცნებავ ჩემო რას არ გაუძელ?!
როცა ძლიერი ეძებდა ძლიერს,
ყველა დაცული სევდა დაუცველს,
როდესაც მკვდარი თვით ჰკლავდა ცოცხელბს,
თავად დამწვარი სწვავდა დაუწველს,
როგორ შესძელი სატანის კლანჭებს
ასე სპეტეტაკი როგორ დაუძვერ?!
რა არ ისმინე შენ გულო ჩემო,
შენ თვალო ჩემო რა არ გინახავს?!
სასაფლაოზე ბალახი მწვანე
შენს კაცურ ცრემლებს ახლაც ინახავს,
ერთადერთ მიზნად შურისძიება
ჯერ თუ კი მაინც არ დაგისახავს,
მადლობა უფალს, რადგანაც გული
ლაღი და თბილი შემოგინახა.