agmafrenisas
სული ისევ მკვდარია გრძნობის გამოსაშვებად
ამ განცდების სიმწარე დღეს ხომ არვინ არ იცის
რაც კი ცუდი მომხდარა ყველა ჩემში დარჩება
უსიცოცხლოდ ხეტიალს დღეს არავინ განიცდის.
არ მინდოდა დასეტყვილს სასიკვდილო ისრებით
უკანასკნელ ჟამთა დროს გრძნობის გამომჟღავნება
მე კი ისევ ვიბრძოდი ვამაყობდი იმ წლებით
როცა გულში სიყვარულს ჰქონდა გამოძახება.
ქარი ქროდა წყვდიადის უფერულილი რითმებით
თითქოს სიკვდილს უნდოდა ჩემში გაფართოება
მე კი ვდგავარ უძრავად შეფერილი სიტყვებით
ყველაფერში არსებობს უკვე ამაოება.
არ ვითხოვდი სიცოცხლეს სასიკვდილოდ გაჩენილს
მე ხიდისქვეშ დამათოვს მიუწვდომელ არეში
სადაც გინდა რომ ვიყო უკვე არსად არავარ
ვერ მომძებნი ვერასდროს ვერცერთ არე-მარეში.
კვლავ დარჩება სახელი ჩემი როგორც პოეტის
გამიხსენებ წარსულში უკვე დაბინდებისას
გადასული საზღვრები უსასრულოდ მაგონებს
ჩემში გამოღვიძებას იმ პირველი ვნებისას.
ათოვს ირგვლივ ქვეყანას მაგრამ ვერ ვგრძნობ სიცივეს
უხილავად ვიზრდები შინაგანი შვებისას
სახელი მაქვს უცვლელი შერჩეული შენს მიერ
ალბათ მალე გიხილავ სულის აღმაფრენისას.
სული ისევ მკვდარია გრძნობის გამოსაშვებად
ამ განცდების სიმწარე დღეს ხომ არვინ არ იცის
რაც კი ცუდი მომხდარა ყველა ჩემში დარჩება
უსიცოცხლოდ ხეტიალს დღეს არავინ განიცდის.
არ მინდოდა დასეტყვილს სასიკვდილო ისრებით
უკანასკნელ ჟამთა დროს გრძნობის გამომჟღავნება
მე კი ისევ ვიბრძოდი ვამაყობდი იმ წლებით
როცა გულში სიყვარულს ჰქონდა გამოძახება.
ქარი ქროდა წყვდიადის უფერულილი რითმებით
თითქოს სიკვდილს უნდოდა ჩემში გაფართოება
მე კი ვდგავარ უძრავად შეფერილი სიტყვებით
ყველაფერში არსებობს უკვე ამაოება.
არ ვითხოვდი სიცოცხლეს სასიკვდილოდ გაჩენილს
მე ხიდისქვეშ დამათოვს მიუწვდომელ არეში
სადაც გინდა რომ ვიყო უკვე არსად არავარ
ვერ მომძებნი ვერასდროს ვერცერთ არე-მარეში.
კვლავ დარჩება სახელი ჩემი როგორც პოეტის
გამიხსენებ წარსულში უკვე დაბინდებისას
გადასული საზღვრები უსასრულოდ მაგონებს
ჩემში გამოღვიძებას იმ პირველი ვნებისას.
ათოვს ირგვლივ ქვეყანას მაგრამ ვერ ვგრძნობ სიცივეს
უხილავად ვიზრდები შინაგანი შვებისას
სახელი მაქვს უცვლელი შერჩეული შენს მიერ
ალბათ მალე გიხილავ სულის აღმაფრენისას.