ქარსაც შესძლებია სიყვარული

qarsac shesdzlebia siyvaruli
''თებერვლის ქარი, ცივი ხორშაკი ...
სადღაც ბეღურაც,რომ გაუყინავს..
დაქრის და ეძებს მორიგ საკბილოს,
რომ დაიმონოს ისიც გულცივად.

ვიღაცაც მოსჩანს აგერ გულგრილად,
თბილისის ქუჩებს რომ ზომავს ფრთხილად.
ქარმა შეხედა დიდხანს უყურა,
რიდის შეგრძნება გაუჩნდა გრიგალს...

გოგონა იდგა შველივით ბაღში
და უღიმოდა სამყაროს ქარში ...
ქარს კი უკვირდა რა დამართნოდა ???
შეჰყვარებოდა არსება ნაზი ???

ქუჩაში მდგომი უმისამართოდ,
გაღიმებული,როგორც ჯამბაზი....
გოგონამ იგრძნო ,რაღაც ნაცნობი,
მის გულში მყოფი შეგრძნება ტკბილი .

ტანში კი ალმურ დავლილმა
გაათბო ქარიც მშვიდი .
ციდან წვეთევმა დაიწყო დენა,
მარტის სუნრელი შეიგრძნო ყველამ.

ქარმა შეხედა გოგონას ფრთხილად
და ღმერთს შესთხოვა :
–რატომ არ მოვედ წვიმადი
ბუნება უკან უხმობდა ქარს

დრო გავიდაოს პრინციპით ,
არადა ეხლა უნდოდა მას
გოგონას ირგვლივ ციმ–ციმი !
ქარი წავიდა მაინც,

გოგონა ისევ დუმდა
იღიმებოდა გზაში
და მას სიცოცხლე სურდა ........ ''