ჰიმალაიდან

წყვდიადის წიაღში თავისთავად შექმნილი სახე,
სიცილი,სევდა,აღბეჭდილი მხოლოდ ერთ ნაკვთში.
წყვდიადის სუსხით დაბურძგვლული ციური სული,
სისუსტეების და ტკივილების დამდგარი წყალი.
ორმოში,მტვერში ჩამდგარი ხალხი,
ბრბოდ,ჯგუფად მდგარნი,მარტოდ დარჩენის შიშით შემკრთალნი;
მარტოობაში ნაშობი ფიქრი-
გაწბილებული იმედების შერცხვენის ჯარი.
გაჭვარტლულ ლოცმანს მოდებული მწვანე ბალახი.
აკვარიუმში,სიმდორის სუნში-გაყვანილი მთელი ცხოვრება
ასე მარტივად-ასეთი რთულის გადაგორება.
და იმედები-
ჩავლილცხოვრების დანატოვარ დუმილში გამომწყვდეულნი.