ხანდახან დავფრინავ, ოღონდ ოცნებებში,
ხანდახან დავფრინავ, ოღონდ ოცნებებში,
ხანდახან ვირევი, ჩემს დამპალ გრძნობებში,
ხანდახან არ მახსოვს, თუ რისთვის მოვედი,
ხანდახან მინდა და ვეშვები მორევში,
ხანდახან ჩემი გზა აღმართს ემსგავსება,
ხანდახან მიზანი სადღაც მეკარგება,
ხანდახან მივრბივარ, ხანდახან მივდივარ,
ხანდახან ვდგევარ და ჰორიზონტს გავცქერი.
ხანდახან მგონია ძალა მაქვს ულევი
და ისე როგორც ღმერთს, მტრებსაც ვეყვარები,
ხანდახან მგონია ამ ჩემს დაპირებებს
ისევე როგორც სხვებს ერთად ემალები.
ხანდახან საღამოს ვარსკვლავებს გავცქერი,
ნელ-ნელა ვხვდები რომ თოვლივით დადნები,
შენ ორთქლად ქცეული ზეცაში გაჩნდები
და ანგელოზივით კამათში ამყვები.
ხანდახან დავფრინავ, ოღონდ ოცნებებში,
ხანდახან ვირევი, ჩემს დამპალ გრძნობებში,
ხანდახან არ მახსოვს, თუ რისთვის მოვედი,
ხანდახან მინდა და ვეშვები მორევში,
ხანდახან ჩემი გზა აღმართს ემსგავსება,
ხანდახან მიზანი სადღაც მეკარგება,
ხანდახან მივრბივარ, ხანდახან მივდივარ,
ხანდახან ვდგევარ და ჰორიზონტს გავცქერი.
ხანდახან მგონია ძალა მაქვს ულევი
და ისე როგორც ღმერთს, მტრებსაც ვეყვარები,
ხანდახან მგონია ამ ჩემს დაპირებებს
ისევე როგორც სხვებს ერთად ემალები.
ხანდახან საღამოს ვარსკვლავებს გავცქერი,
ნელ-ნელა ვხვდები რომ თოვლივით დადნები,
შენ ორთქლად ქცეული ზეცაში გაჩნდები
და ანგელოზივით კამათში ამყვები.