ocneba kvlav ocnebad rcheba
ოცნება კვლავაც ოცნებად რჩება,
შენ მე ოცნებაც უკვე წამართვი
დამტოვე მარტო ამ სიბნელეში
გარს მახვევია შავი მონსტრები.
ნუთუ მშველელი არ გამოჩნდებაი
ნუთუ ცხოვრებას წყვდიადში ვტოვები
შენი აჩრდილი სულ თან დამყვება
თუმცა კი მუდამ შენს სახეს ვნატრობ.
მსურს დაგივიწყო, მაგრამ ვერ შევძლებ
ყოველდღე შენს თავს ვხედავ სარკეში,
ფიქრობ გიჟი ვარი მაგრამ რას ვიზამთ
სიცოცხლეს ამით ვნატრულობ მარტო.
მჯერა ოდესმე შენც შემიყვარებ ,
და ეს ლექსები გაქრება მარტო.
ოცნება კვლავაც ოცნებად რჩება,
შენ მე ოცნებაც უკვე წამართვი
დამტოვე მარტო ამ სიბნელეში
გარს მახვევია შავი მონსტრები.
ნუთუ მშველელი არ გამოჩნდებაი
ნუთუ ცხოვრებას წყვდიადში ვტოვები
შენი აჩრდილი სულ თან დამყვება
თუმცა კი მუდამ შენს სახეს ვნატრობ.
მსურს დაგივიწყო, მაგრამ ვერ შევძლებ
ყოველდღე შენს თავს ვხედავ სარკეში,
ფიქრობ გიჟი ვარი მაგრამ რას ვიზამთ
სიცოცხლეს ამით ვნატრულობ მარტო.
მჯერა ოდესმე შენც შემიყვარებ ,
და ეს ლექსები გაქრება მარტო.