ამ დროს იცის ხოლმე გულზე შემოსკდომა

am dros icis xolme gulze shemoskdoma
ამ დროს იცის ხოლმე გულზე შემოსკდომა,
ფეხისწვერებზე დგას ფიქრის სადარბაზო,
ზეცა ახლა სწორედ ისე მემოწმება,
შენ რომ გიყვარდი და...ცილი არ დაგწამო.

ჰო,მე მეგონა რომ ხშირად ასე იყო,
ხშირად ათენებდი ღამეს ფანჯარასთან,
გულში ჩემს გემოზე ხელებს ვეღარ გიყოფ,
კარი ნეკნებსშუა ყველა გადარაზა

ღამემ.იბადება ჩვენი საუკუნე,
შენც რომ მოისურვო,იმედს განახებდი,
შენი სიხალისე დრომ ხომ გაახუნა,
კაცი თვალ-ხელშუა ისე განახევრდი...

პეშვზე სურვილების მწერმა დაივანა:
(ზეცა დედამიწას ურტყამს ქარაშოტებს)
შენი დაღლილობა იყოს მონაგონი,
მაგ შენს სიძაბუნეს მინდა თამაშობდე,

მინდა ხეტიალი გავიხადოთ მიზნად,
მაგრად გადავრაზოთ ძველი დარაბები,
გავცდეთ სასახლეს და უღრანს შევეხიზნოთ...
მაგრამ მე ხომ ვიცი,ახლაც არ ამყვები.

ერთი,ორი,სამი...თვალი გავახილე,
(სკვერში მოუვიდათ მგონი დავა ბიჭებს),
ვდგავარ ფანჯარასთან ისევ მოწყენილი,
პეშვში ჩამდგარ ცრემლზე სუნთქვით დავაბიჯებ!