vis ar uyvarda leqsebi poezia
ვის არ უყვარდა . . .
ვინ არ ჩაკარგულა გრძნობათა მორევში,
არ შეკუმშვია გული ტკივილით
და მონატრებით, უხმო კივილით.
ვის არ უყვარდა . . .
შარბათით სავსე ტრფობის ბარძიმი
და სიტკბოება მძაფრად განცდილი,
კვლავ აღმაფრენა ცუდად დაცდილი.
ვის არ უყვარდა . . .
მოწმედ არიან გაზაფხულები,
ყვავილთ სურნელნი და ხეივნები,
კიდევ ქუჩები, ქვაფენილები . . .
ვის არ უყვარდა . . .
ჩურჩულებს ქარი და ნაზად არწევს
სასაფლაოზე კვირტიან ტოტებს,
თეთრ მარმარილოს მიაყრის გრძნობებს
შავ მარმარილოს მოსტაცებს ფოთლებს.
ვის არ უყვარდა?! – კითხულობს მთვარე,
ვის არ უყვარდა?! – კეკლუცობს ღამე . . .
უტყვი გასროლა შეაკრთობს ალვებს!!!
ბეღურებს ვჩუქნი მე ტრფობის ამბებს.
ვის არ უყვარდა . . .
ვინ არ ჩაკარგულა გრძნობათა მორევში,
არ შეკუმშვია გული ტკივილით
და მონატრებით, უხმო კივილით.
ვის არ უყვარდა . . .
შარბათით სავსე ტრფობის ბარძიმი
და სიტკბოება მძაფრად განცდილი,
კვლავ აღმაფრენა ცუდად დაცდილი.
ვის არ უყვარდა . . .
მოწმედ არიან გაზაფხულები,
ყვავილთ სურნელნი და ხეივნები,
კიდევ ქუჩები, ქვაფენილები . . .
ვის არ უყვარდა . . .
ჩურჩულებს ქარი და ნაზად არწევს
სასაფლაოზე კვირტიან ტოტებს,
თეთრ მარმარილოს მიაყრის გრძნობებს
შავ მარმარილოს მოსტაცებს ფოთლებს.
ვის არ უყვარდა?! – კითხულობს მთვარე,
ვის არ უყვარდა?! – კეკლუცობს ღამე . . .
უტყვი გასროლა შეაკრთობს ალვებს!!!
ბეღურებს ვჩუქნი მე ტრფობის ამბებს.