შენი კეთილი თვალები

sheni ketili tvalebi ram damaviwyos netav
შენი კეთილი თვალები რამ დამავიწყოს ნეტავ.
ვერსად ვერ დაგემალები, დამალვას არც კი ვბედავ.
სხეულის ეშხით ნარნარებს ხეში გაჩრილი სიო
და მეც ყვავილის ნამქერი მინდა, რომ მოგასიო.

ნელი ნაბიჯის სიჩუმე მაგონებს ყვავილის რხევას
და უსასრულოდ ვინატრებ მაგ შენს კალთაში რწევას.
თმებში ჩაგიღვრი ბოძებულ შენს უმხურვალეს ვნებას,
დავმორჩილდები დღეიდან მაგ შენი გულის ნებას.

როგორ უხარის ცხოვრება მინდვრად მოფენილ პეპლებს
და სიყვარული სწყურია ვარდის ალესილ ეკლებს.
შენ კი სულ ყველას ნუგეში, ღრუბლის ქათქათა ფრთებით,
ცის კაბადონზე მტრედისფერ იმედად მეგებები.