ცრემლი ბეღურებს

cremli begurebs mwvervalebs sishore
წავედი შენგან და ლურჯ მწვერვალებს სიშორე ათოვს.
ვათვალიერებ თითოეული ხეების ყლორტებს
და ამ ხეებში ჩაქსოვილი სითეთრე მათბობს.
მახსოვს, მე და შენ ვამშვენებდით აქაურ კორდებს.

მე მენატრები, როგორც ზამთარში ნატრობენ მზის სხივს.
როგორც გაყინულ გულს ჭირდება გრძნობების წვეთი.
მე დავინახე, როგორ მოწყვიტეს ყვავილი სხვისთვის,
და მაამაყებს ის გრძნობები, რომლითაც გეტრფი.

შენს ნაფერებით გადაღლილი მკლავები მმოსავს,
ჩემი თვალები ჰორიზონტის სივრცეებს გასცქერს.
მე ვაკვირდები, როგორ სტკივა სიშორე მოცხარს,
და შავი ღამის სიბნელეში ვერ გავძლებ ამდენს.

მე თუ მელიან ვიცი, ის ერთიც მხოლოდ შენა ხარ.
საათის ისრებს, კალენდრის სივრცეს სევდით შეჰყურებ.
როცა ტკივილით ავტირდები ჩემი შველა ხარ,
რადგან შენ იცი როგორ სტკივათ ცრემლი ბეღურებს.