არეულ სულში მზე ეძებს დილას

არეულ სულში მზე ეძებს დილას,

მთვარე დაეძებს ღამეს და ვარსკვლავს.

მოგონებები ცრემლებად ღირან,

მოგონებაა - უშენოდ რაც მკლავს!

მე,მოწყვეტილი სამყაროს მთლიანს,

მივდევ ქარიშხლად ავარდნილ რითმებს,

დღეს უშენობას სიკვდილი ჰქვია

და მე ამ სიკვდილს უსიტყვოდ ვითმენ.

იცი,სიშორე რას ნიშნავს ჩემთვის?!

მე კვლავ მარტო ვარ ამხელა ცის ქვეშ!

ჩემი ყველა გზა შენს ბილიკს ერთვის,

ჩემი ყველა გზით ისევ შენ გირჩევ!

და მიღწეული სიგიჟის პირას

შენით შეშლასაც არა ვთვლი ნაკლად!..

არეულ სულში მზე ეძებს დილას,

მთვარე დაეძებს ღამეს და ვარსკვლავს!.