chems gulshi avi qari boboqrobs sulshi antia tetri santeli
ჩემს გულში ავი ქარი ბობოქრობს,
სულში ანთია თეთრი სანთელი,
ჩემს თვალებში კი ნისლია, თეთრად თოვს,
ნეტავ რისთვის ვიტირე ამდენი?..
ფიქრის ბუდე აიშენა
როგორც მერცხალმა, გრძნობამ,
ყოველ ნაბიჯზე ვგრძნობ სიმწარეს, ტკივილს,
სასწაული ვერ მომიტანა ვერც ღამემ, ვერც თოვამ,
მე მხოლოდ ვუსმენ არა ჩიტების ჭიკჭიკს, არამედ ჩემსავე ტირილს...
მთასავით რომ აღმართულა დიდი მონატრება,
ის მიითვისებს ჩემს ცრემლებს ხეების მაგივრად,
ცივი ქარივით რომ დაუბერავს ერთი ოცნება,
მას შემოჰყვება სულში ქარავნად თეთრი მოგონება...
ჩემს გულში ავი ქარი ბობოქრობს,
სულში ანთია თეთრი სანთელი,
ჩემს თვალებში კი ნისლია, თეთრად თოვს,
ნეტავ რისთვის ვიტირე ამდენი?..
ფიქრის ბუდე აიშენა
როგორც მერცხალმა, გრძნობამ,
ყოველ ნაბიჯზე ვგრძნობ სიმწარეს, ტკივილს,
სასწაული ვერ მომიტანა ვერც ღამემ, ვერც თოვამ,
მე მხოლოდ ვუსმენ არა ჩიტების ჭიკჭიკს, არამედ ჩემსავე ტირილს...
მთასავით რომ აღმართულა დიდი მონატრება,
ის მიითვისებს ჩემს ცრემლებს ხეების მაგივრად,
ცივი ქარივით რომ დაუბერავს ერთი ოცნება,
მას შემოჰყვება სულში ქარავნად თეთრი მოგონება...