მინდა ვამხილო ...

მინდა ვამხილო
მიუწვდომელი...
და არავისთვის
გასანდობელი...

მინდა მე შენი ოცნება მერქვას,
და ვენთო სანთლად
ჩაუქრობელი...
მინდა მე შენი სინაზე მერქვას,
ოღონდ ხილული,
თან ზეციური,
მინდა მე შენი ტკივილი მერქვას,
უყუჩებელი...
განუკურნელი...

და...
ისიც მინდა...
თუნდ ოცნებებში...
არ მყავდეს ვინმე მე საოცნებო,
და არ მჩაგრავდეს სპეტაკი გრძნობა,
ჩემს ძარღვებზე რომ ასე თავნებობს...

მინდა და მინდა...
თუმცა სად არის...
თავს სად ვუტოლეეებ?..
ფიქრიც არა ღირს...
ეხლა კი დროა კვლავაც ვიჭერდე
ჩემს ოცნებებში ტანჯვის თადარიგს...


ავტორი: დავით ჯაფარიძე.