შორით გიცქერ ეხლა და თვალზე ცრემლი მერევა,
ჩემი იყო ნეტავი დაგიკრეფდი მიმოზებს,
გიყურებ და თვალებში შემოდგომა ფეთქდება,
მერე რა რომ ღიმილში ჩაგრჩენია სიმორცხვე.
იცი შენთან თხოვნა მაქვს შენი ზეცა მათხოვე,
დავიხურავ ერთი დღით რადგან ქუდი არა მაქვს
მერე ჩემი სურნელი შენ სხეულს მიათხოვე,
როგორც სულის სიღრმეში წარმოსახვის კარადა.
ნუ გაიხდი ჩემ სხეულ უჩემობას აგკიდებს,
ნუ იღლები საუბრით, დუმილითაც მივხვდები,
იციი შენი თვალები ახლა თოვას აპირებს,
ჰოდა მე კი ამ თოვლის ერთი გუნდა ვიქნები.