მაშინ მეც

მე არა ვტირი გული ტირის თავის იარებს!
ის ხომ წავიდა და გამიქრა ოცნებასავით
და იცის გულმა ვერასოდეს რომ ვერ მიაგნებს!
თუ გული ტირის,მაშ ცრემლები მე რად გადმომდის?
მაშინ მეც ვტირი გულის ტკივილს და გულის დარდებს.
ვიტირებ რადგან ის წავიდა და მიმატოვა,
ვიტირებ რადგან ვერასოდეს ვნახავ მის თვალებს.
ვტირი,ჰო,ვტირი,ვაღარ ვუძლებ ცხოვრების ფანდებს,
ვიცი,ტირილი რომ არ არის ვაჟკაცის საქმე!
მაგრამ ვერა ვძლებ, ვეღარ ვუძლებ მე უმისობას,
მან ამატირა,ამიტირა სიცოცხლე მწარე.
ეს ერთხელ მოხდა,მაგრამ კაციც ხომ ტირის ერთხელ,
როდესაც გრძნობა მოაწვება დარდი აწვალებს,
მაშინ როდესაც სიყვარული ასე გატანჯავს,
მაშინ როდესაც ეს სააწუთრო მწარედ აწამებს.
სულმთლად დავკარგე ვისაც კი მე გულით შევეხე,
ასე რად ხდება ვერა ვხვდები მაინც ვერაფერს.
ოღონდ დაბრუნდეს,თუნდ მეგობრად,ოღონდ დაბრუნდეს,
შენ შემოგწირავ მე,უფალო, რაც მაქვს,ყველაფერს.