მეხვევა როგორც ხეებს ნისლები

მეხვევა როგორც ხეებს ნისლები.
შენი თვალების ნათება ბადრი..
მერე მკლავებზე გადაიშლები.
გიბურავს ტუჩებს ზღვისფერი ჩადრი.

ვსეირნობთ ველზე გაზაფხულის პირს.
ყაყაჩოსფერი სიწითლით მმოსავ.
სამყაროს რაღაც უჩვეულო ჭირს..
დამეც მაგიჟებს მეოცნებე მგოსანს.

იბურება ცაა,თირილი უნდა,
სახეს იშავებს ჩადრით იფარავს,
ჩუმად ჩამოსვლა მიწაზე სურდა,
და ჩამოვიდა გრძნობას იპარავს.

სამარე მინდა გავთხარო დიდი,
და ჩემი ჩონჩხი იქ მოვასვენო,
რადგან ზეცისკენ ჩაინგრა ხიდი.
გთხოვ მაპატიე,სამყაროვ ჩემო.

გაჩუქებ ბაღებს გებულს ოქროთი.
თუეს იქნება სამაგიერო,
ჩვენი ერთობის პირველი ნოტი,
მაგრამ არგინდა თვით ზეციერო..