სევდისფერ თვალებს არ ელის შვება,
დარდები ათოვს დახრილ წამწამებს,
ჩამომხვრჩალ ფიქრთა ურიცხვი წყება
აკვდება სულის სარკეს ნაწამებს,
როცა მრისხანებს კაენის მოდგმა,
სიმართლე ვერსად ვერ აღებს კარებს,
მთელი სამყაროს შური და ბოღმა
როცა ეღვრება თაფლისფერ თვალებს...
და მათი ფერი სევდამ შენისლა,
ახლა რა არის? ეს თვალებია?!
სასაოფლაოა ოცნებების და
უწყლო, უძირო ცრემლის ტბებია.
აქ ყველა კარგავს საკუთარ სინდისს,
აქ მოხვედრილი ძმა ძმის მკვლელია,
ჩუმი ქირქილით ღირსებას იხდის
და სიყვარულის გამყიდველია.
ტყუილს გაუდგამს ფსკერამდე ფესვი
და ორგულობა კაცის ხიბლია,
აქ ყველა ხდება ეშმაკის კერძი,
აქ ყველა, ყველა ცოდვის შვილია!!!
სევდისფერ თვალებს არ ელის შვება
დარდები ათოვს დახრილ წამწამებს....
ნინო ალადაშვილი