ვინც გაექცა ცხოვრების ჭაობს

შეშლილთა სახლში ცხოვრობს სიჩუმე,
კედლის ჩრდილები რაღაცას დავობს.
გადაჭრილ ვენებს ენდობა თურმე
ის, ვინც გაექცა ცხოვრების ჭაობს.
სიჩუმის ხმაურში სამყარო გიჟდება,
მეც ვყვირი, - მაწამებთ ასე რად!..
არ ხარო ფრინველი, - ექიმის სიტყვებმა
ეს გული ათასგზის დასერა.
მეზობელ ოთახში, იქ, სევდის ღმერთია,
ის თავის ცხოვრების სიმღერას იმღერებს.
მეც ვგრძნობ, - თავს დავაღწევ სიცოცხლეს ”კეთრიანს,”
სიკვდილით ავცდები მომავალ სიბერეს.
ერთხელ მე ვკითხე ღმერთს, მეზობელ პალატას
ვინაც შეეხიზნა დარდიან მზერითა,-
რად არ შეეცდებით ფრინველად გარდაქმნას,
რომ მთელს დედამიწას დახედოთ ზევიდან?!
იმას გაეცინა, და მერე ეს მითხრა,-
აქო აზროვნება ჩამოხრჩობილია.
ჩუმად დამიმარცვლა, - იცოდე, დღეიდან,
რომ აქ ღმერთზე მაღლა, ძმაო, ექიმია...
შეშლილთა სახლში ცხოვრობს სიჩუმე,
ჩრდილები ისევ რაღაცას დავობს.
ექიმო, ხედავთ გადაჭრილ ვენებს?! -
მაინც გავცილდი ცხოვრების ჭაობს