ხარბად ვეწაფები შენს ტუჩებს-ტუჩებით,
ვიცი, ვერ ავცდებით დღეს ნაყროვანებას.
ძღომა სიკვდილია, სიცოცხლე - შიმშილი,
ვნებით რომ იწყება და რჩება თავნებად.
და მაინც გაკოცებ,
გაკოცებ ბოლომდე,
მანამდე სანამდე გაგვიცრეცს ნიშნობას
საცერი-ცხოვრება,
რომელიც ტანში მცრის...
და მის ნასვრეტებში მოწვეთავს,
კიარა მოჟონავს, სისხლივით,
დღეები გასხლული ვაზიდან -იმედის,
რომელიც იყო და რომელშიც არ იყო
სიმართლე მისხალი.
ამიტომ დავგეგმე ქორწილი სიკვდილთან,
ვიცი რომ მომელის ფატით ფატალური.
სიკვდილთან მივდივარ აწმყოს დიოტიმა,
იცი, შენთან მრჩება რაღაც ვიტალური...
ვიცი გეხსომები ისე პლატონურად,
(არა, ისე არა, როგორც ახლა ესმით!)
დიახ, პლატონურად: შობით მშვენიერში -
როგორც ხორციელად, ისე მთელი სულით...
ახლა კი ვიცით, დრო დადგა გაყრის,
და მეც მივდივარ,
(სანამ დრო გაგვყრის,
ამ სასტუმრო, ოდა სახლიდან)
მივალ და
ფეხდაფეხ მომდევენ ცოდვები
(მომდევენ ოდითგან,
ოდიდან მაყარში)
განკითხვის დღეობას ფერხულის საცეკვად...
ვიცი, ვერ ავცდებით დღეს ნაყროვანებას.
ძღომა სიკვდილია, სიცოცხლე - შიმშილი,
ვნებით რომ იწყება და რჩება თავნებად.
და მაინც გაკოცებ,
გაკოცებ ბოლომდე,
მანამდე სანამდე გაგვიცრეცს ნიშნობას
საცერი-ცხოვრება,
რომელიც ტანში მცრის...
და მის ნასვრეტებში მოწვეთავს,
კიარა მოჟონავს, სისხლივით,
დღეები გასხლული ვაზიდან -იმედის,
რომელიც იყო და რომელშიც არ იყო
სიმართლე მისხალი.
ამიტომ დავგეგმე ქორწილი სიკვდილთან,
ვიცი რომ მომელის ფატით ფატალური.
სიკვდილთან მივდივარ აწმყოს დიოტიმა,
იცი, შენთან მრჩება რაღაც ვიტალური...
ვიცი გეხსომები ისე პლატონურად,
(არა, ისე არა, როგორც ახლა ესმით!)
დიახ, პლატონურად: შობით მშვენიერში -
როგორც ხორციელად, ისე მთელი სულით...
ახლა კი ვიცით, დრო დადგა გაყრის,
და მეც მივდივარ,
(სანამ დრო გაგვყრის,
ამ სასტუმრო, ოდა სახლიდან)
მივალ და
ფეხდაფეხ მომდევენ ცოდვები
(მომდევენ ოდითგან,
ოდიდან მაყარში)
განკითხვის დღეობას ფერხულის საცეკვად...