მოვა დრო მთაწმინდის ღამე

მოვა დრო მთაწმინდის ღამე და გაანათებს მთვარე
მდუმარე ხეებმა ბინდი გადაიკრეს თვალებზე.
ვარსკვლავებმა მოგვანათეს და გაგვინათეს ღამე
მე შენმა სურვილმა დამლია და ამითო სახე.

შენ შემომყურებ თვალებში და მიწვავ სახეს,
გინდა თვალებით ჩამწვდე სულში, თან ამიტაცო
მაგრამ ვერ ბედავ, არ გინდა შეახო ხელი და ყვავილი მოისთულო,
არ გინდა უმანკოებას ახადო სული.
გინდა მიყურო დატკბე სილამაზით და თვალი არ მომწყვიტო
თან გინდა შეიგრძნო ეს სიტკბოება და დაეკონო მის ყვავილს,
დააკვდე ზედ და აღარ გაეყარო არასოდეს
დაისაკუთრო საუკუნოდ და არ გაუშვა ხელით.
შენ ვერ გაუძელ ამ ცდუნებას
და ნელა შეახე ხელი ,
ააგზნე ცეცხლი დაუშრეტელი
შარაგზას ცეცხლში რომ მიყავს,
აღარ შეჩერდი მიყევი გულისთკმას
თან აასრულე წადილი გულის.
მე კი ვაება ამომხდა სულით
და სიტკბოება მარადიულის