შენში იმდენი თეთრი ფერია,
რომ მაგ სინათლით ვითენებ დილას,
სუყველაფერი რაც მიწერია,
უშენოდ განვლილ დღეებთან მიმაქვს.
შენში იმდენი თბილი სუნთქვაა,
ხომ იცი სითბო ყინულებს ალღობს,
დღეს უშენობა სულის ხუთვაა,
დღეს უშენობა ტირის და ბალღობს.
შენში იმდენი თეთრი ფერია,
მაგ სინათლეში აპრილი ფეთქავს,
ჯერ არაფერი დამიწერია,
შენი გრძნონების საკადრი ერქვას.
თუ გაზაფხული ისევ მოვიდა,
თუ სიყვარულის კიდევ ჯერია,
აგიფრთხიალებ გრძნონებს შორიდან
დაგიწერ, რაც ჯერ არ მიწერია.
ნანა მეფარიშვილი
რომ მაგ სინათლით ვითენებ დილას,
სუყველაფერი რაც მიწერია,
უშენოდ განვლილ დღეებთან მიმაქვს.
შენში იმდენი თბილი სუნთქვაა,
ხომ იცი სითბო ყინულებს ალღობს,
დღეს უშენობა სულის ხუთვაა,
დღეს უშენობა ტირის და ბალღობს.
შენში იმდენი თეთრი ფერია,
მაგ სინათლეში აპრილი ფეთქავს,
ჯერ არაფერი დამიწერია,
შენი გრძნონების საკადრი ერქვას.
თუ გაზაფხული ისევ მოვიდა,
თუ სიყვარულის კიდევ ჯერია,
აგიფრთხიალებ გრძნონებს შორიდან
დაგიწერ, რაც ჯერ არ მიწერია.
ნანა მეფარიშვილი