მე შენს თვალებს, რომ დავეძებ,
ძიებ-ძიებ, ძებნა-ძებნად,
რომელ თვალებს არ წავაწყდი,
ცისფერს, მწვანეს, თაფლისფერს და...
გეძებე და ვერ გიპოვე,
ნეტავ რა გზით დამეკარგე,
დავიარე დანამული,
ცვარით ნამით განამული,
ეს მინდვრები, ის მინდვრები,
გადაშლილი მთელსა ველსა,
ყველა ყვავილს გადავაწყდი,
ყველა ჯიშის, ბევრსა ფერსა,
ვიხედე და ვერ ვიხედე,
დამედარდა გულსა ჩემსა,
მერე მაინც შეგამჩნიე,
იმ ალაზნის დიდსა ველსა,
დაგინახე ყველა სხვათა,
მშვენიერო ჩემო ვარდთა,
ქალავ უცხო ყვავილი ხარ,
დახატული ფუნჯის ტართგან.
გურამ თოდაძე