მთვარემ მომაკითხა სარკმლის განაპირას,
თვალი გამიყარა თვალში.
ეჭვმა ვარსკვლავები ისევ აატირა,
ბზარი გაუჩინა ხმაში.
ფარდას ავეკარი ასე უმწეოდ და
სული დავუმალე ღამეს,
სადღაც ალიონი ქარში ირწეოდა,
წასვლას არ აცლიდა მთვარეს.
ღამე ჩემს სარკმელთან სულზე დაისობდა,
ურცხვად ხითხითებდა ბედი,
სადღაც სევდიანი ჰანგი გაისმოდა,
სატრფოს დაეძებდა გედი.
ნანა მეფარიშვილი
თვალი გამიყარა თვალში.
ეჭვმა ვარსკვლავები ისევ აატირა,
ბზარი გაუჩინა ხმაში.
ფარდას ავეკარი ასე უმწეოდ და
სული დავუმალე ღამეს,
სადღაც ალიონი ქარში ირწეოდა,
წასვლას არ აცლიდა მთვარეს.
ღამე ჩემს სარკმელთან სულზე დაისობდა,
ურცხვად ხითხითებდა ბედი,
სადღაც სევდიანი ჰანგი გაისმოდა,
სატრფოს დაეძებდა გედი.
ნანა მეფარიშვილი