ადამიანო, რას გავს ქვეყნად შენი არსება,
გა-ვარდ-ცისფერდი, ამაზრზენი ქართველი გქვია,
ვაი მას, ვინც ჩვენს მამა-პაპას ვერ ემსგავსება,
ვაი, ვის ღმერთშიც გაივლის ტყვია.
საკუთარ სულში ჯოჯოს არწყევ, გველებს ალაღებ,
შენი ბინძური ტვინით აფსამ ჩოხას და მანდილს,
კაცის ლეჩაქით ქართველობას ესვრი ტალახებს
და დაგხარხარებს მახინჯი ლანდი.
შენი სახიდან ღამურების მზერა იღვრება
-- საცოდავი და გარიყული შენი ფობია,
სარკიდან გიმზერს საკუთარი გასაზიზღრება...
ვწუხვარ, რომ შოლტი არ დაგტყობია...
გა-ვარდ-ცისფერდი, ამაზრზენი ქართველი გქვია,
ვაი მას, ვინც ჩვენს მამა-პაპას ვერ ემსგავსება,
ვაი, ვის ღმერთშიც გაივლის ტყვია.
საკუთარ სულში ჯოჯოს არწყევ, გველებს ალაღებ,
შენი ბინძური ტვინით აფსამ ჩოხას და მანდილს,
კაცის ლეჩაქით ქართველობას ესვრი ტალახებს
და დაგხარხარებს მახინჯი ლანდი.
შენი სახიდან ღამურების მზერა იღვრება
-- საცოდავი და გარიყული შენი ფობია,
სარკიდან გიმზერს საკუთარი გასაზიზღრება...
ვწუხვარ, რომ შოლტი არ დაგტყობია...