ქალავ საით გაგიწიეს ფიქრებმა

ქალავ საით გაგიწიეს ფიქრებმა,
კენტად როგორ შემატოვე ცხოვრებას,
აქ უშენოდ რა აზრი აქვს ფიფქებსაც
და ფიფქებში ხეტიალის ოცნებას.

უშენოდ ხომ მზეც არ მზეობს ძვირფასო,
უშენოდ ხომ აზრი არ აქვს სიცოცხლეს,
სიზმარშიაც შენზე ვბოდავ -მიყვარსო..
სიზმარშიაც ვეღარ ვუძლებ სიშორეს...

უშენობის გულში ცეცხლი მინთია
და მწვავს ძალა, რაღაც უფრო ზევსური,
მე არ ვიყავ ხოგაის ძე, მინდია,
მე ვარ ერთი, მომაკვდავი ხევსური...

თვალზე ცრემლი თუ არ მომდის არასდროს,
არ იფიქრო, თითქოს გადამავიწყდი..
ხევსური ვარ!
ცრემლებია რაღადროს,
უშენობას უცრემლოდაც
განვიცდი...

ბექა წიკლაური