იყო საღამო - გარდამავალი

იყო საღამო - გარდამავალი:
ჭარბობდა ფერი
ღამის თანდათან
და სიმყუდროვე - პარკში - სავარძლის,
წყვილს იზიდავდა რაღაც ახალთან.

თვალში უმზერდნენ ერთიმეორეს:
გზნებარე თრთოლვა ატანდა ძვლამდე.
ანგელოზები ცვლიდნენ დემონებს:
- თუ შემიყვარდა?.. - რომ შევუყვარდე?..

არის საღამო... და როგორც მაშინ,
ღამის ფერები
ჭარბობს თანდათან...
და სიმყუდროვე, გაშლილი პარკში,
წყვილს მიიზიდავს რაღაც ახალთან

და კვლავ ატყდება გზნებარე თრთოლვა,
კვლავ დაამარცხებს ქვესკნელს ზესკნელი.
სავარძელთანაც კვლავ ბევრი მოვა
და მათ სიცოცხლევ, შენ დაერქმევი!

ბექა ხერგიანი