ერთხელაც ასე ,გათენდა დილა,
ერთხელაც ღამე იქცა აჩრდილად,
ერთხელაც წამი გაქრა სამღერად
და სული ჩემი ჩაქრა საქებად
ერთხელაც ვნახე ღალატი მწვავე
და მეგობრობა ვნახე მე კარგი
და სწორედ მაშინ ამ კარგის დაღი
თურმე იმასაც ქონია ნაკლი
გავხედე გარეთ დილაა ისევ
უცებ საღამო მოადგა სივრცეს
გავხედე გარეთ მთვარეა ცაზე
მე ვარსკვალვებში ვხედავ ჩემს სახეს
ჩავხედე სარკეს, თვალები ამჩნევს,
რომ სილამაზე არ არის დამდეგს
ავხედე ცაში მზვივნარე სივრცეს
უკიდეგანო ზღვასავით მწიფეს
დავწექი კვლავაც ავდექი ისევ
გავხედე გარეთ დილაა მხარეს
ავდექი სახლში არ იყო კაცი
დრო მსურდა, წამიც გაჩერდეს ამხნით
აღარ ჩერდება წამია წამი, წუთია წუთი, საათი ჩქამი,
მსურდა მე სკამი, ძლიერი თოკი
-მე გავაჩერებ წამს ჩემის ძალით-
მინდოდა მეთქვა, მინდოდა მექნა
მაგრამ ეს იყო მხოლოდ ის სევდა
რამაც მე გული გამიპო მკვეთრად
ერთხელაც ისევ გათენდა დილა
და მერე ისევ დაჩრდილა მიწამ
ის მიწა ისევ კაცისთვის იყო
ის კაცი ამას ვერ ამჩნევს ვითომ
და მერე ისევ თენდება დილა
მერე შუადღე, საღამო, ღამე
წყვდიადი, სიბნელე და მისი მხარე
ესეც ციკლია საუკუნოდ მწვავე.
ერთხელაც ღამე იქცა აჩრდილად,
ერთხელაც წამი გაქრა სამღერად
და სული ჩემი ჩაქრა საქებად
ერთხელაც ვნახე ღალატი მწვავე
და მეგობრობა ვნახე მე კარგი
და სწორედ მაშინ ამ კარგის დაღი
თურმე იმასაც ქონია ნაკლი
გავხედე გარეთ დილაა ისევ
უცებ საღამო მოადგა სივრცეს
გავხედე გარეთ მთვარეა ცაზე
მე ვარსკვალვებში ვხედავ ჩემს სახეს
ჩავხედე სარკეს, თვალები ამჩნევს,
რომ სილამაზე არ არის დამდეგს
ავხედე ცაში მზვივნარე სივრცეს
უკიდეგანო ზღვასავით მწიფეს
დავწექი კვლავაც ავდექი ისევ
გავხედე გარეთ დილაა მხარეს
ავდექი სახლში არ იყო კაცი
დრო მსურდა, წამიც გაჩერდეს ამხნით
აღარ ჩერდება წამია წამი, წუთია წუთი, საათი ჩქამი,
მსურდა მე სკამი, ძლიერი თოკი
-მე გავაჩერებ წამს ჩემის ძალით-
მინდოდა მეთქვა, მინდოდა მექნა
მაგრამ ეს იყო მხოლოდ ის სევდა
რამაც მე გული გამიპო მკვეთრად
ერთხელაც ისევ გათენდა დილა
და მერე ისევ დაჩრდილა მიწამ
ის მიწა ისევ კაცისთვის იყო
ის კაცი ამას ვერ ამჩნევს ვითომ
და მერე ისევ თენდება დილა
მერე შუადღე, საღამო, ღამე
წყვდიადი, სიბნელე და მისი მხარე
ესეც ციკლია საუკუნოდ მწვავე.