მენატრები... ყველგან მელანდები ...

მენატრები... ყველგან მელანდები... გული ტირის მარტოობისგან...
ღიმილს დაუშვია ფარდა... რა ძნელი ყოპილა მონატრება... უსაშველოდ ძნელი...
გინდა და ვერ ხედავ, ეძახი და... მას კი არ ესმის... გიყვარს და... ვერ ხვდება...
მონატრებისგან მთვრალი ეულათ მივუყვები ქუჩას და ვგრძნობ რომ ყველგან ცივა ...
სითბოს მართმევს მონატრება, წამწამთა ჯარში იკარგება წვეთი
და სულში იღვენთება დარდად... ღიმილი კვდება ტუჩის კუთხეში...
შენზე ოცნებას ვერსად დავემალე, ბედნიერი ვარ მარტო იმითაც, რომ შენ არსებობ...
საკუთარი თავი დამავიწყე... შენ ცხოვრებით ცხოვრება მასწავლე... გხედავ და
ვიძინებ -ზაფხულია... ვიღვიძებ - ზამთარი... მათ შორის კი ათასობით
გაიელვებს გაზაფხული და შემოდგომა... და ვინ იცის მერამდენედ მოსულ
შემოდგომაზე, ქარი ისევ გამართავს ფოთლების კარნავალს...
ისევ დაგიცყებ ძებნას.