რავქნა მიყვარდი

რავქნა მიყვარდი, უჩვეულოდ, რაღაც სხვაგვარად,
ისე მიყვარდი, სიყვარულით მტკიოდა სული,
შენს მოლოდინში ყოველ ცისმარს ვკრეფდი ნარცისას,
შორიდან გგრძნობდი და ზარივით რეკავდა გული...
რავქნა, გავგიჟდი, უცნაურად, რაღაც ლამაზად,
მე ჩემში მყავდი, შენ მაძლევდი სიცოცხლის ძალას,
ერთად ვხვდებოდით ოცნებეში ცისფერ ალიონს,
მერე ზეცისკენ მივიწევდით, თამამად, ლაღად...
რავქნა მიყვარდი, ახლაც მიყვარს მე შენი ხსოვნა,
არ შემიძლია, უშენობა დარდად მაჩნია,
შენზე ძვირფასი რა ვიწამო ამ ქვეყანაზედ,
შენზედ ლამაზი არაფერი არ მაბადია...
რავქნა დავმუნჯდი, აღსარება დავდე სიჩუმის,
ან რა ვთქვა, როცა უთქმელობა უფრო მეტია,
როგორ მიყვარდი, როგორ წმინდად, როგორ ალალად,
რა ვქნა, უჩემოდ უშენობაც არ შემიძლია...
დრო რას მიშველის, განა წლები მომცემს სიმშვიდეს,
განა ცხოვრება უშენობით ჩემთვის რამეა?
რავქნა სიცოცხლე შევიძულე მარტოობისთვის,
რავქნა დუელში გავიწვიე შენთვის განგება...
რავქნა თუ დღემდე მენატრება შენში ჩემობა,
ისე ღრმა კვალად დამჩნევიხარ რომ ვეღარ წაგშლი,
რავქნა მიყვარდი, ისე სუფთად, ისე ლამაზად,
რომ შევიშალე, აღარავარ ჭკვიანი ქალი...