ჩ ამოვალ, თუ არ ჩამოხვალ
ე რთი დღით მაინც გნახავ,
მ ომნატრებიხარ უზომოდ
ს ულს შენ მიშფოთებ კვლავაც.
ს ულ შენით არის, თუკი რამ
ა მკობს, ჩემს სულის ღადარს,
ყ ველა ფიქრი და ოცნება
ვ ნებააშლილი დამაქვს.
ა ხლა მწველია ფიქრები,
რ ადგან შენ არსად ჩანხარ,
ე რთხელ ჩვენს ბაღშიც იქნება,
ლ ურჯი იების თავსხმა..
გ ული საგულეს შეასკდა,
ი მდენი წყენა ნახა,
ჟ რუანტელდავლილ სხეულზე
ს ევდა ლაქებად დამრჩა!