როგორც სილაში ჩაფლული სფინქსი,
უძრავი სახე, უთქმელი სიტყვა,
დრომ შემაშფოთა, დრომ ჩამაფიქრა..
ბევრჯერ იწვიმა, ბევრჯერ იელვა..
ლურჯა ცხენები გადაირივნენ
და მოგონებაც დრომ დაამძიმა.
სანთელი ქრება, რად არა ხედავ,
ჩამოეღვენთა დარდები რწმენას,
ლეგენდად იქცა, ის დიდი გრძნობა
და განშორებებს დაეტყოთ ჩვევა.
არ დამიძახო, ნუ გამახსენებ
ნაწვიმარ თვალებს და უხმო სევდას,
რამდენჯერ ვპოვე, იმდენჯერ ვკარგე
შენი ხორბლისფერ ტუჩების ვნება.
ვარ ბედნიერიც და უბედურიც,
იწვის სანთელი და გული კვდება,
ლურჯა ცხენები გადაირივნენ
და იმედებსაც აღმოხდათ კვნესა!
უძრავი სახე, უთქმელი სიტყვა,
დრომ შემაშფოთა, დრომ ჩამაფიქრა..
ბევრჯერ იწვიმა, ბევრჯერ იელვა..
ლურჯა ცხენები გადაირივნენ
და მოგონებაც დრომ დაამძიმა.
სანთელი ქრება, რად არა ხედავ,
ჩამოეღვენთა დარდები რწმენას,
ლეგენდად იქცა, ის დიდი გრძნობა
და განშორებებს დაეტყოთ ჩვევა.
არ დამიძახო, ნუ გამახსენებ
ნაწვიმარ თვალებს და უხმო სევდას,
რამდენჯერ ვპოვე, იმდენჯერ ვკარგე
შენი ხორბლისფერ ტუჩების ვნება.
ვარ ბედნიერიც და უბედურიც,
იწვის სანთელი და გული კვდება,
ლურჯა ცხენები გადაირივნენ
და იმედებსაც აღმოხდათ კვნესა!