მთებზე ღრუბელი ქანაობს,
საავდროდ შაკრა პირიო,
აცეტებულმა ღვარცოფმა,
კლდეს დაუთხარა ძირიო.
წკვარამ ღამეში მოგლანდე
თვალთ გადამეკრა ლიბრიო,
ბექთარს აბჯარი გშვენოდა,
მკერდს აწყვეტილი ღილიო.
მოიშვილდება ცას მთვარე,
დღეს დაეცემა ბინდიო,
დავყვები შენს ნაფეხურებს,
შლეგიანივით ვტირიო.
ჩაიქუფრება ლურჯი ცა,
მზეს დააკლდება სხივიო,
ნეტაი, ახლა აქამც გქნა,
თუნდაც იყავი სხვისიო.
ამაღამდელო ოცნებავ,
იქნებ მაცალო ძილიო,
გსვავ,ვერ მავიკალ წყურვილი,
ვნებააწყვეტილ ვჩივიო.
ნანა სელეპანოვა- ნეტაი, ახლა აქამც გქნა
⏱️ 1 წთ.
👁️ 15
100%