ლია ფანჩულიძე - რიონი - თეთრი ხიდი

მე დავდიოდი ქუთაისის ლამაზ ქუჩებში.
მიყვარს ზასტავას, საფიჩხიის ანცი ქუჩები.
მდინარის ნაპირს მიდექ, უყურე.
ჩამჩურჩულებდნენ ჩემი ტუჩები.

მე დავდიოდი ქუჩებში მარტო,
და ასე ხშირად, ხშირად ვდიოდი...
იქნებ მაშინაც სულ სხვა იყო შენთან შეხვედრა...
თათრი ხიდიდან სულ სხვაგვარი იყო რიონი.

მე მივდიოდი. უკან მრჩებოდა.
თეთრი ხიდი და მღვრიე რიონი.
ვიღაც კარგავდა, ვიღაც ეძახდა,
ვიღაც ტიროდა, ვიღაც მღეროდა...
გადმოსდიოდა ხატზე მირონი.

და ჩვენს წარსულზე, შეხვედრებზე.
იდუმალი ხმა თითქოს ყვებოდა.
რიონი ისევ დიდებოდა როგორც ამბორი.
და ტალღა ტალღას ეხეთქებოდა.

თუმც მოათრევდა მოგლეჯილ ხეებს.
ქვები ხერგავდნენ, მაინც დიოდა.
და გულსაკლავად რბოდა ნაძარცვი,
წყალი დიოდა და მიდიოდა.

ლია ფანჩულიძე