ანთისა მეძმარიაშვილი - დედა

თვალებს შეხედეთ, როგორ უბწყინავს
სიყვარულისგან აციმციმებულს,
მზერა გამჭოლი, სულში ჩამწვდომი
სიბრაზის დროსაც სიყვარულს აფრქვევს,

მის მკერდს მიყრდნობილს ამქვეყნიური
ზნედაცემული სამყარო ქრება,
და ისადგურებს, სულში სიმშიდე
როგორც იმქვეყნად, სამოსთხის კართან...

ოჰ, რა ტკბილია ლოცვა მღელვარე
მის ბაგებიდან წარმომავალი,
ისე ნაზია, მისი ალერსი
როგორც ჰაერში, ბუმბულის რხევა

ყურში ჩამესმის ხმა საოცარი,
ოჰ, რა ტკბილია ნეტა იცოდეთ
ძილის დროსაც კი სიზმრად იხილავ
როგორც პირმცინარს, ბრწყინვალე სახით

ანგელოზივიათ, მუდამ რომ გვმფარველობს
ჯოჯოხეთისთვის სულს გაიმეტებს,
ჩემთვის დედაა, ის ერთადერთი
ცის კამარაზე, მზესავით ერთი

თვალებს შეხედეთ, როგორ უბრწყინავს
სიყვარულისგან აციმციმებულს...

ანთისა მეძმარიაშვილი