მე მინდა

მე მინდა ფრენა ვიცოდე მაშინ,
როცა ჩაგხედავ მაგ ლამაზ თვალში,
ანდა ჩამაგდო, მორევში, ზღვაში,
ჩემი გული ხომ იწვება ალში.
მორევში არა! ზღვასაც ვაწუხებ,
ცხელი გულით ხომ მათ ავადუღებ,
დავხოცავ ყველა ცოცხალ არსებას
რადგან გული არს ლავის მსგავსება.
შენი ბრალია, ლავას ვერ ვაქრობ,
და იცი რამდენ რამეს ვერ ვამბოობ?!
როდესაც ვიწყებ ცქერას ტუჩების,
გული სწორედ მე აქ მეურცჩების.
ჩემი ბაგენი სიტყვას ვერ აბავს,
შენი მზერა მე ძალზედ რომ მძაბავს.
თვალებს გისწორებ, გონებას ვიკრებ,
ბოლო ძალებს მე აგერ მოვიკრებ.
გავბედავ, გეტყვი, მიყვარხარ, კარგო,
ღმერთმა ეს გრძნობა მე შენთვის მარგო,
სიცოცხლეს მართმევ, მაქციე დარდად,
ნუ გადამაქცევ ამ ქვეყნის ლანდად...
მეხვევი, ტირი, მიწოდე გმირი,
მეუბნები რომ ესაა მწირი,
მიყვარხარ,კარგო და არ დაგკარგო,
ჩვენ სიყვარულის ხე ერთად დავრგოთ...
გულს უხარია, სიყვარულს ბედავს,
მასში უღრუბლო მომავალს ხედავს,
იგი ჩანელდა, აღარ არს ლავა,
მიხვდა, რომ გოგო აღარსად წავა.
მაგრამ! მაგრამ უეცრად იღება თვალი,
გულს მოედება ისევე ალი,
სულს მოუნდება ხელახლა ფრენა
რომ განიცადოს ის აღმაფრენა,
უნდა მეორედ, ათასჯერ გითხრას,
დადებითად ხომ პასუხობ კითხვას?
რომ შენ უყვარხარ, მისი ხარ პულსი,
და ლავისა ხარ შენ მაგნიუსი...
გოგონა მოდის, ხელი–ხელს მკიდებს,
ბიჭოო მაგ მკერდში გული ხომ გიდევს?!
ეს სიცხხადეა და თუ შენ აქ ხარ,
იცოდე, მუდამ – მე შენ მ ი ყ ვ ა რ ხ ა რ...

R.O.K.O.