მზეა მხურვალედ ურჩი,
მთვარე სილუეტს ჩქმალავს,
მოდი, გეძახის გული,
ამდენი ხანი, სად ხარ!
ღამე სასტიკად წუწკი,
ვნება ზენიტში აჰყავს,
მოდი, გეძახის გული,
ამდენი ხანი, სად ხარ!
ექო მომძახის კრულვით,
რა არ გასვენებს,ქალავ,
მოდი, გეძახის გული,
თორემ ვერასდროს მნახავ!
×