როცა იმ ერთსაც აღარ ახსოვხარ,
როცა გაფრენილს ვერ იჭერ წეროს,
როცა ეს გული მოთქვამს და ოხრავს,
უნდა დაჯდე და შენ თავს მიწერო.
სალამი ჩემო, თუ ცრემლის თვლაში,
ცრემლს მოემატა სიმლაშის გემო,
თუ შეხვედრებსაც არა აქვს აზრი,
რამ გამახაროს, რომ დაგიწერო.
და თუ უჩემოდ წლები გავიდა,
ვერ შემაფარებ შენ თვალთა ჩეროს,
ალბათ მომიწევს, ახლა თავიდან,
ჩემი ცხოვრება, რომ გადავწერო.
ნანა სელეპანოვა -ჩემი ცხოვრება
⏱️ 1 წთ.
👁️ 1
100%