მე რასაც დავწერ, თუ დავწერ - შენზე,
რადგან მე შენი ხიბლი თან დამაქვს,
ლექსი მაწვება სიმძიმით მხრებზე,
თუ გამიტაცებს, შენთან დამმარხავს.
მე დავიბადე დეკემბრის თვეში,
ზამთრის ლივლივა ფანტელებიდან,
მეგებებოდა ფიფქები თეთრი,
თბილისის ღამის აივნებიდან.
და ახლა მივხვდი,ამ ლექსს,რომ ვიტყვი,
ჩემი წუხილი მას დააჩნდება,
არვინ იზრუნებს,ეს კარგად ვიცი,
თუნდ ერთი პწკარის გადასარჩენად.
ალბათ იტყვიან, რა ბედენაა,
თუ აიტანა ლექსების წერამ,
და თუ ეს მაინც გატაცებაა,
მე კი არ ვწერდი,ლექსი მე მწერდა.
ან ვინ რა იცის,ქართველ ქალივით,
რომ ჩიხტი-კოპი ქართულად მედგა,
რომ მეც მაწვალებს ტიციანივით,
ქართული მზე და ქართული ზეცა.
და დღეს რასაც ვწერ,თუ დავწერ-შენზე,
რადგან მე შენი ხიბლი თან დამაქვს,
ლექსი მაწვება სიმძიმით მხრებზე,
თუ გამიტაცებს, შენთან დამმარხავს.
×