ყოველთ მიმბაძველ ყოვლის,
მეც ვბაძვ, თუ შენამც ჰბაძავ,
შამხედ, არა ჰყამს ტოლი
ჩემ სრტიქონ, თუნდა კალამ.
მოვლედ, შამხედვნ თოლით,
განმიხვნ კარ ალალმართალ,
ჩემებრ არვინამც ყოფით,
ნუმც შამატოებ წკვარამ.
ვიარ კლდესა და გორით,
ვაჟ ვძებნ, ვეღამცა ვმალავ,
არცა მყავნ მისებრ სწორი,
არც ტანად,არცა თვალად.
დაიღლნ მხართეძოწოლით,
მუხლმარდ არსაით გყვანან?
ვაჟნო, თოლგამოყოლილ,
თქვენამც შაგრისხთ ხატმა.