მოგელავ, მოხვალ,
ქარმა მოგდენა,
ეს ცხოვრებაა,
არ სასწაული,
ეგ გული, გული
თხილის ოდენა
და მაგ თვალების
დღესასწაული
მაშფოთებს..დრო კი,
დრო ჩემთვის ჩქარობს,
იორღასავით
დამფრთხალი გარბის..
მეც ხელგამოწვდილ
თითებით ვლამობ
შენს ხელებს, თუნდაც
შევეხო წამით.
განვიკურნები..არ
უნდა დავა,
მაგრამ დაღალა
სული გვემული,
ვით შემოდგომით
დაღალა დარდმა,
ხიდან ფოთოლი
ძირს დაცემული.
გული ხელიდან
ხელში გადამაქვს,
ავსილი შენით,
სევდით ყოველით,
და მე არ მინდა,
ამ ლექსს დავარქვა
დღეს დასასრული
წუთისოფელის.
ნანა სელეპანოვა - არ სასწაული
⏱️ 1 წთ.
👁️ 4
100%